افضليت و برترى افرادى را بر پيامبر ممكن مىداند ، صغرائى است بر اثبات افضليت حاكمان پس از پيامبر بر آن حضرت . بدين منظور احاديثى نيز جعل شده است كه ضمن نسبت خطا به رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ، بيان‌گر تذكر عمر به اشتباه پيامبر است . در روايتى آمده است : عن نافع عن ابن عمر قال : لما توفي عبداللَّه بن ابي جاء ابنه عبداللَّه بن عبداللَّه إلى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله فسأله أن يعطيه قميصه يكفّن فيه أباه فأعطاه ثم سأله أن يصلي عليه فقام رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله ليصلي عليه ، فقام عمر فأخذ بثوب رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله فقال يا رسول اللَّه تصلّي عليه وقد نهاك ربك أن تصلي عليه ؟ فقال رسول اللَّه : « انما خيّرني اللَّه فقال : « اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاتَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعينَ مَرَّةً » « 1 » وسأزيده على السبعين . قال [ عمر ] : إنّه منافق ! قال : فصلّى عليه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله فأنزل اللَّه تعالى : « وَلا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَدًا وَلا تَقُمْ عَلى قَبْرِهِ » « 2 » ؛ « 3 » نافع از ابن عمر نقل مىكند كه گفت : وقتى عبداللَّه بن أُبى بن سلول مُرد ، پسرش عبداللَّه بن عبداللَّه نزد رسول خدا آمد و از ايشان درخواست كرد كه پيراهن خود را جهت تكفين پدرش به او عطا كند . پيامبر پيراهن خويش را به وى عطا كرد . سپس از آن حضرت درخواست كرد كه بر پدرش نماز بخواند . عمر برخاست و پيراهن رسول خدا را گرفت و گفت : اى رسول خدا ، آيا تو بر او نماز مىخوانى در حالى كه

--> ( 1 ) . سورهء توبه : آيه 80 . ( 2 ) . همان : آيه 84 . ( 3 ) . صحيح البخاري : 5 / 206 ؛ صحيح مسلم : 7 / 116 و 8 / 120 ؛ السنن الكبرى ( بيهقى ) : 3 / 402 ؛ عمدة القاري : 18 / 272 ؛ تفسير الطبري : 10 / 260 ؛ تفسير القرطبي : 8 / 218 - 219 ؛ تفسير ابن كثير : 2 / 392 - 393 ؛ تفسير الجلالين : 465 - 466 ؛ الدرّ المنثور : 3 / 266 ؛ فتح القدير : 2 / 390 ؛ تفسير الآلوسي : 10 / 153 - 154 ؛ تاريخ الإسلام : 2 / 660 ؛ السيرة النبويّة ( ابن كثير ) : 4 / 65 .